Al mijn bestuursgenoten gingen me al voor, dus hoog tijd dat ook ik mijn voorstelstukje schrijf. Het begon allemaal in september 1994 (ja, da’s echt 20 jaar geleden) op het Domplein. Als verse rechtenstudent liep ik tegen de stand van The Wombats aan. Ik had tot een paar jaar daarvoor gehonkbald bij een andere, niet nader te noemen, club uit Utrecht (inmiddels gevestigd in het pittoreske Leidse Rijn) en bij de demonstratie van The Wombats begon het weer te kriebelen. Toch heb ik me ingehouden en ben ik niet meteen lid geworden. Ik moest immers studeren, daarnaast woonde ik nog thuis en dat heen en weer gereis tussen Maarssen en de Bilt leek me niks. Een jaar later met m’n propedeuse op zak en een kamer in de binnenstad, heb ik me alsnog gemeld bij die stand op het Domplein en ben ik lid geworden. Meteen viel ik met m’n neus in de boter, aan het einde van mijn eerste seizoen kregen we nieuwe velden. Met de honkbal afdeling konden we ontsnappen uit de voetbalkantine van de omni-sportvereniging FAK en gingen we samen een eigen kantine bouwen. Ergens na de zomerstop heb ik wc’s staan sauzen en ‘t was erg gezellig. In de jaren daarna werd er in diverse samenstellingen gespeeld aan de Voordorpse dijk, getraind in de veilinghal (met looptraining van Harry via de trappen), gegeten in de Bacchant, gedronken in de Poort en geëindigd in de Kneus. Uiteraard kwam, met al deze activiteiten, van het studeren wat minder terecht en heb ik het behalen van mijn doctoraal diploma weten te rekken tot in het 2e jaar van het nieuwe millennium. Op sportief gebied wisten we met het toenmalige 2e honkbal team nog wel voor de eeuwwisseling te scoren en werden in 1999 kampioen. Wat er allemaal in de nieuwe eeuw gebeurd is, moeten jullie me maar eens in persoon vragen. Wel kan ik verklappen dat er nog een team kampioen geworden is, mijn vrouw me, naar aanleiding van een kaderuitje, mee uit heeft gevraagd en dat we 11 jaar later bezongen zijn door vele wombats op ons huwelijksfeest.
Even het bestuur voorstellen: Nathalie
Tja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik kan natuurlijk heel simpel een opsomming geven van alles wat er op mijn paspoort staat, maar daar zit niemand op te wachten. Dus dan maar een (leuke) anekdote over hoe ik bij de Wombats terecht ben gekomen
Het was een warme zomerdag, augustus 2011. Als aankomend eerstejaarsstudent Engels was ik een van de vele UITlopers dat jaar. Het was woensdagochtend en na twee dagen vol activiteiten en feesten stonden er nu serieuze dingen op het programma, met als hoogtepunt de sportmarkt bij Olympos. Afkomstig uit het gehucht Nijkerkerveen was ik in de veronderstelling dat er bij mij in de buurt nauwelijks tot geen sportverenigingen zaten, dus zocht ik mijn heil in Utrecht. Na een lange oriëntatiefase was ik tot de conclusie gekomen dat softbal toch echt wel mijn sport was. Vol enthousiasme ging ik op zoek naar iemand die mij meer kon vertellen over The Wombats. Met de belofte de gezelligste honk- en softbalvereniging voor (oud)studenten te zijn, leek mij dit de beste keus. Na een kort gesprek met een van de Wombats besloot ik me aan te melden voor de introductietraining.
In september was het dan zo ver. Op een kille woensdagavond stond ik samen met vele andere paraat om te beginnen aan mijn eerste softbaltraining bij de Wombats. Na een stevige warming-up was het tijd voor wat gooi- en vang oefeningen. Ik werd samen met twee anderen gekoppeld aan Janneke die ons alles vertelde over de Wombats. Daarna volgde de slagoefeningen en een afsluitend wedstrijdje. Na afloop was er een drankje en konden we ons bij Sanne inschrijven. Nog enigszins aarzelend heb ik het formulier mee naar huis genomen om me vervolgens drie dagen later via de site in te schrijven voor de wintertraining.
Tijdens mijn tweede seizoen ben ik gevraagd om secretaris te worden van deze mooie vereniging. Na lang wikken en wegen heb ik daar ja op gezegd en dat doe ik inmiddels al bijna anderhalf jaar met heel veel plezier. Inmiddels zit ik in mijn derde seizoen en heb ik tot op de dag van vandaag geen spijt dat ik lid ben geworden.
‘Wedstrijdverslag’ Honkbal 10 mei
Redactioneel mei
De Wombats zijn het seizoen sterk begonnen. Dames 1 is nog ongeslagen, dames 2 en 3 zijn de competitie begonnen met een overwinning, heren softbal 2 heeft Wyck vrijdag softballes gegeven, heren softbal 1 heeft al bijna door hoe ze Fons moeten laten spelen zonder dat hij al te veel schade doet, honkbal 1 staat bovenaan en honkbal 2 doet zelfs na de onverwachte promotie prima mee.
In het Phas-hoofdkwartier begon de avond met een stevige hamburger (voor het kookboek: 500g rundergehakt, twee eitjes, twee theelepels mosterd, wat paneermeel en op smaak brengen met peper en zout; grillen, niet bakken). Omdat de koekjes jammerlijk waren vergeten was de choco-mousse het einde van het eetfestijn.
Intussen genieten we van de standen, halen we als altijd van verhalen uit de oude doos, en de nieuwste ontwikkelingen in de Major League. Mike en ik blijven het fundamenteel oneens over de nieuwe regels… maar dat verhaal komt nog. Tegen het einde van de avond komt zelfs nog de vraag voorbij wat het verschil is tussen beer-league-baseball en voetbal in de Jupiler-league…. we komen er niet uit.
Hoewel Wombats van nature solitair levende dieren zijn, lijkt de geel-zwarte Westeuropese evolutie van dit buideldier daar geen last van te hebben. De sociale kalender is flink gevuld; het belooft mooie honk en softbalzomer te worden.
Wombats Pinkster BarbeQuiz op 8 juni!
Met veel genoegen nodigen HSB2 en D1 jullie uit voor een spetterend evenement waarvan wij nú al voorspellen dat het een klassieker gaat worden: de Wombats Pinkster BarbeQuiz!
Allerlei plezierige activiteiten verenigd in één middag op 8 juni: vanaf 14:30u eerst een potje honkbal kijken bij onze helden van H1, ondertussen genieten van een verkoelend drankje in de zon, vervolgens richting de kantine waar je met nieuwe en bekende Wombats in een quizteam wordt ingedeeld, om vervolgens je kennis over de club, onze geliefde sport, de spelregels en enkele restcategorieën te testen, waarbij je geëntertaind wordt door een fantástisch quizmasterduo, waarbij bovendien prachtige prijzen te winnen zijn én eeuwige roem, terwijl ondertussen het bier en de frisdrank rijkelijk vloeit en de barbecue wordt aangestoken, waarna we nog uren kunnen napraten en dat alles geheel zorgeloos, want de volgende dag is het tweede pinksterdag en zijn we vrij. Zo!
Wil je dit niet missen? Kom dan op zondagmiddag 8 juni naar het veld. Voor nieuwe leden dé kans om al die andere Wombats eens van dichtbij te bekijken, voor oude bekenden hét moment om de nieuwe aanwas te spotten. Aanmelden voor de quiz is niet
nodig [maar mag via Facebook], teams worden ter plekke ingedeeld. Rond 17:00/17:30u gaan we van start.
Wil je mee-eten van de BBQ? Dan graag een mail naar Tim vóór woensdag 4 juni. Geef aan of je vlees, vis of vega wilt eten. Kosten zullen €10,- pp zijn, exclusief drankjes.
Homecoming: 2 out of 3
Wat zijn ze toch fijn: de homecoming-avonden op vrijdag. Hadden we een aantal jaren geleden bijna elke twee weken een ‘thuisavond’ met Dames 1 en de twee herensoftbalteams, tegenwoordig zijn deze avondjes in het seizoen schaars. Maar niet minder fijn natuurlijk! Gisteravond was het weer eens homecoming en wat voor een…
Een heerlijk zonnetje, veel Wombats-publiek, een charmante dame achter de bar, veeeel omzet en twee gewonnen wedstrijden… wat wil je nog meer? Herensoftbal 2 won van Quick Amersfoort en Dames 1 maakte het nog even heel spannend tegen Zuidvogels, maar kon het in de laatste inning dan toch dichthouden en won met 9-8 (waarmee de ongeslagen positie bovenaan de competitie gehandhaafd blijft!). Herensoftbal 1 kon helaas de avond niet met winst afsluiten, maar dat kon de pret niet drukken. Dames 1 ging in de euforie zelfs weer over tot het bestellen van 1 of meerdere teamfriets…
2 out of 3: een mooi resultaat voor deze homecoming, zeggen wij!
Even voorstellen bestuur: Rick
Nu het seizoen weer begonnen is en mijn leven weer is aangepast aan woensdagavond trainen en zondagmiddag wedstrijd wordt het ook maar weer eens tijd om mijn achterstallige voorstelstukje maar eens te schrijven.
En dan zit ik toch te denken: wat valt er nog te schrijven? Ik denk dat een groot deel van de Wombats me wel kent. Met de meeste Wombats heb ik de afgelopen jaren als speler of als invalcoach wel een honk- of softbalveld gedeeld, met veel heb ik wel een biertje gedronken (of meer dan 1), met een aantal ben ik samen op skivakantie geweest, met enkelen heb ik een oude club gemeenschappelijk en met één deel ik dagelijks het bed.
Hoe mijn leven er voor de Wombats uitzag heb ik al uitgebreid beschreven toen ik in 2010 bij de Phasredactie kwam (voor de liefhebber: het staat in de Phas van september of oktober 2010, pdf gratis bij mij op te vragen).
Dit jaar ben ik jullie penningmeester en ga erv
oor zorgen dat de financiën netjes op orde blijven. De uitdaging is dan om te voldoen aan het verzoek van een oud-voorzitter tijdens de ALV: “Kun je ervoor zorgen dat volgend jaar die cijfers gewoon helemaal kloppen?” Ik zal mijn best ervoor doen.
Verder vind ik het nu al een mooi seizoen. De teams die ik gezien heb lijken het gezellig te hebben en spelen goed. Bijna een maand na de start van de competitie hebben zijn er nog alle kansen om het lustrum dit jaar te vieren met een twee of drievoudig kampioenschap. Dat wordt pas een feest!
Rick
Een beetje gedateerde foto… maar wel een met de Wombats-pet ‘on tour’:
Dames 2… en hoe het zo kwam
Omdat we mensen tegen kwamen die zich afvroegen waar die dames in pak op woensdag toch vandaan komen hebben we een van de aanstichters van dit team gevraagd om eens op te schrijven hoe het zo gekomen is. In de woorden van Irma (en met goedkeuring van Karine):
Historisch lage getallen, kersverse nieuwe cijfers; een prachtige combinatie van lidnummers in dit nieuwe team. Een nieuw team, maar allemaal bekende Wombats-gezichten.
We zijn oerWombats die aan de basis stonden van onze vereniging, dames die zijn wakker geschud uit een iets langer dan gebruikelijke Wombatswinterslaap en enkele Wombats die altijd lid zijn gebleven en een plek zochten waar ze met plezier kunnen spelen. Allen pakten hun tenue weer uit de kast. Met de mooie constatering dat slechts één shirt tot poetsdoek was getransformeerd.
Na een half jaar van zoeken naar mailadressen, mailen, facebooken, appen, uitwisselen van lidnummers en namen en aandragen van nog meer dames die diep in hun hart The Wombats misten, is het dan zo ver. De eerste wedstrijden zijn gespeeld. En wat zijn we blij weer een bal te mogen gooien.
Het idee achter het team is om met zeer en iets minder zeer ervaren dames wedstrijden te spelen. We trainen niet als team, want volle agenda’s zijn juist de reden dat veel van ons het tenue hadden opgeborgen. We spelen onze thuiswedstrijden op woensdag, zodat we weer kunnen meedoen aan de Wombats-gezelligheid. En natuurlijk zijn we ook achter de bar te vinden bij de kantinediensten en achter de plaat voor de scheidsrechterbeurten.
We zijn er weer!
David tegen Goliath
Nadat het ongeveer precies een maand heeft kunnen bezinken het volgende verslagje van de titanen-strijd tussen HSB1 en HSB2:
Op 4 april was het dan zover, mijn allereerste (oefen)wedstrijd met HSB1. De tegenstander was, ironisch genoeg, HSB2. Ik heb de heren al regelmatig uitgedaagd en ik verwachtte een zeer gemotiveerde tegenstander in hun te mogen vinden. Ik nam aan dat ze van te voren een pep-sessie zouden beleggen om elkaar moed in te spreken en de strategie te bepalen over hoe ze mij de oren zouden gaan wassen (3 kratten bier voor degene die Fons uit gooit, 5 kratten voor een strike out, enz, enz). Dit was een unieke kans voor revanche. Ik was er zelfs een klein beetje zenuwachtig door, maar vertrouwde op m’n eigen kracht en vooral op de kracht van HSB1.
Dat het zo gemakkelijk ging worden had ik wel verwacht, maar stiekem had ik op wat meer tegenstand gehoopt. Met nul training gedurende de winter en een bijzonder matige wedstrijdvoorbereiding hebben we er alles aan gedaan om de jongens van HSB2 een kans te geven. Helaas voor hun leek het meer op Rusland tegen Oekraïne dan op Ajax tegen PEC Zwolle. Zelfs zonder onze halve Antilliaanse werper die vanwege de matige temperaturen met geen 10 paarden het veld op was te krijgen wonnen we met 2 vingers in onze neus. Uitslag: heel veel runs voor HSB1 – bijna geen runs voor HSB2
Jammer…
Fons.
Speelt Dames 3 eindelijk eerste wedstrijd?
Eindelijk is het zover: na twee mislukte pogingen lijkt Dames 3 eindelijk haar eerste wedstrijd te gaan spelen! Op maandag 14 april was het te koud (ja écht) om te spelen en op donderdag 24 april zorgden donderwolken ervoor dat de pret bedorven werd. Het kersverse team dat door trainer Stijn is gedrilld en door coaches Remco en Cara is klaargestoomd wil nu weleens laten zien wat het kan! Zondag 4 mei is dus de vuurdoop bij Domstad Dodgers… komt dat zien!