Honkbal 2 in de regen

Nadat het ongeveer precies een maand heeft kunnen bezinken het volgende verslagje van de titanen-strijd tussen HSB1 en HSB2:

Op 4 april was het dan zover, mijn allereerste (oefen)wedstrijd met HSB1. De tegenstander was, ironisch genoeg, HSB2. Ik heb de heren al regelmatig uitgedaagd en ik verwachtte een zeer gemotiveerde tegenstander in hun te mogen vinden. Ik nam aan dat ze van te voren een pep-sessie zouden beleggen om elkaar moed in te spreken en de strategie te bepalen over hoe ze mij de oren zouden gaan wassen (3 kratten bier voor degene die Fons uit gooit, 5 kratten voor een strike out, enz, enz). Dit was een unieke kans voor revanche. Ik was er zelfs een klein beetje zenuwachtig door, maar vertrouwde op m’n eigen kracht en vooral op de kracht van HSB1.

 

Dat het zo gemakkelijk ging worden had ik wel verwacht, maar stiekem had ik op wat meer tegenstand gehoopt. Met nul training gedurende de winter en een bijzonder matige wedstrijdvoorbereiding hebben we er alles aan gedaan om de jongens van HSB2 een kans te geven. Helaas voor hun leek het meer op Rusland tegen Oekraïne dan op Ajax tegen PEC Zwolle. Zelfs zonder onze halve Antilliaanse werper die vanwege de matige temperaturen met geen 10 paarden het veld op was te krijgen wonnen we met 2 vingers in onze neus. Uitslag: heel veel runs voor HSB1 – bijna geen runs voor HSB2

 

Jammer…

 

Fons.

 

Kwart over zeven op zaterdagochtend je stalen ros optuigen om naar het honkbalveld te rijden, met maar een paar uur slaap achter de rug, omdat de avond ervoor het vrijgezellenfeest van een van je teamgenoten plaats had gevonden…Dat is moeilijk in het begin, maar eenmaal rijdend door de binnenstad met de frisse ochtendlucht die door je haren wappert, besef je je dat het misschien wel een hele mooie dag kan worden en dat dit toch is waar je al een half jaar naar toe leeft.

 

Dit is misschien een iets te episch begin, maar zo voelde het voor ons als toernooicommissie wel op die ochtend. Eenmaal aangekomen op het veld was het voor een paar van ons nog even lastig om op te starten (Lees: voor mij ), maar al snel werden de Wombatsvlaggen gehesen, de lunchboxen gevuld en de koffie, thee en de echte Mexicaanse wafels klaargezet. Toen ook de zon nog begon te schijnen, waren we er helemaal klaar voor: “ ¡Vamos a empezar!”

 

De honkbalteams druppelden langzaam binnen en al snel bleek wie de gangmakers van het toernooi zouden worden: The Saints uit Rotterdam. In hun mooie groene tenues stonden zij om 10:00 uur met z’n allen een fles tequila weg te atten, want ‘we dachten dat het een tequila-toernooi was, dus ja…vandaar’. Goed voor de sfeer, iets minder goed voor de veiligheid, dus probeerden we ze toch maar te zeggen dat ze de rest van de drank beter voor later op de dag konden bewaren.

 

De eerste honkbalwedstrijden werden gespeeld en het zag er naar uit dat alles van een leien dakje zou gaan verlopen. Rond het middaguur mochten ook de dames van de Wombats en Matchmakers het veld betreden om van start te gaan met het driekamp. Er werd heerlijk gespeeld en ook de Mexicaanse muziek die The Saints zelf hadden meegenomen zorgde voor extra sfeer bij het honkbalveld.

 

Maar aan alle mooie dagen komt een eind. Toen de zon verdwenen was en de schemering viel was het tijd voor de prijsuitreiking. Zowel bij honkbal als bij softbal ging de victorie naar de Wombats, waarvoor beide teams een geweldige, gouden Wombrero in ontvangst mochten nemen. Dames 2 en The Saints kregen een mooie fles tequila, als prijs voor hun bijdrage aan de sfeer. Maar het mooiste moment van de prijsuitreiking was toch wel het slaan van de piñata’s door de twee afgevaardigden van Quick en Matchmakers. Een hele zondag hebben wij er voor uitgetrokken om die piñata’s te maken (vooral hulde aan Daan) en hoe leuk is het dan om te zien dat de eerste piñata met één klap tegen de grond wordt gewerkt, haha. Het leverde zeker een leuk plaatje op; het knutselen was het waard.

 

Na de prijsuitreiking werd de kantine langzaam omgebouwd tot een echte Mexicaanse fiësta-tent en was het tijd om de dag af te sluiten met een heerlijk feest. Er werd flink gedraaid met de heupjes, vooral door de Wombatsdames en The Saints, en DJ Remco stond lekker te draaien. Ook heb ik zelf nog even achter de draaitafel mogen staan, wat ook een zeer leuke ervaring was.

 

Al met al was het een succesvolle, warme, gezellige en temperamentvolle dag. Iedereen die er was om te spelen, aan te moedigen, of gewoon voor de gezelligheid: “¡Gracias!”

 

Er zijn al heel wat foto’s voorbij gekomen en laten we hopen dat er snel nog meer opduiken!

 

Hasta la próxima vez!!!!

 

Atentamente,

 

El comité del torneo

 

Daan, Derwin, Joris en ik, Thomas

 

PS: voor de volgende toernooicommissie, nodig The Saints weer uit!!! Top voor de sfeer en ze kunnen ook nog een aardig potje ballen