Nieuws

Naar aanleiding van een schadegeval in de sporthal van de Sportcampus zijn onze trainingsmogelijkheden aldaar onzeker. Er is meerdere malen duidelijk gecommuniceerd dat er niet met harde ballen mag worden gegooid en geslagen, maar toch is dit voorgevallen met mogelijk grote gevolgen. De schade zal sowieso financieel verhaald worden op de persoon die dit gedaan heeft, maar daarnaast is er een nog groter probleem.


In eerste instantie werden we uit de zaal geknikkerd. Na overleg is dit al enigszins teruggedraaid, voor nu mogen we alleen nog maar conditioneel trainen, zonder knuppels en zonder ballen. Jullie begrijpen dat dit voor onze sport onmogelijk is en we zijn in overleg met de gemeente om deze restricties op te heffen. We houden jullie op de hoogte als er veranderingen zijn.


Het bestuur

 

Van de Phasredactie

De koppeling met #vochtigviltje op Twitter is inmiddels gelegd. Dat betekent dat elk bericht  dat je tagged met #vochtigviltje automatisch in de rechterkolom op deze pagina komt te staan.

Je kunt je vochtige viltjes ook melden via phasredactie@gmail.com… dan plaatsen we ze anoniem.

Van de Phasredactie

Marieke, koop eens een nieuwe laptop, want deze kan echt niet meer! Als we een volledig nieuwe en geavanceerde digitale Phas moeten onderhouden, kun je niet met een analoge computer aankomen. Wat vinden jullie trouwens van de nieuwe Phas? Is hij niet super actueel? Zelfs het “heengaan” van Robbert van Helten staat eerder in de Phas dan dat hij het zelf weet! Dat is pas snel. Misschien een beetje overbodig, maar voor degenen die denken dat er iemand is overleden: wees maar gerust, dat is niet het geval.

 

Robbert is alleen maar gestopt met softballen… Tja, die softballers geven een hele nieuwe betekenis aan het woord “overreacting”. Maar goed dat het seizoen voorbij is, want wie weet waartoe ze nog meer in staat zijn.

 

Verder in deze Phas een uitgebreid stukje van ons lieve bestuur, een verslag van een historische wedstrijd van Dames 1 tegen Zeikvogels en de belevenissen van ons kader tijdens het altijd leuke kaderuitje. Als je van uitzonderlijke spelsituaties houdt, is er nog een mooi stukje over de beruchte “infield fly” regel.

 

Veel online leesplezier!

Van de commissies

Everyone’s favorite rule, often forgotten, widely misunderstood. Also in Major League Baseball. And when it’s the most talked about play during the playoffs, it’s worth another mention in the Phas. Follow the link for all of the salacious details, including a short video of the play that could easily have happened during a Wombat’s game.

 

http://mlb.sbnation.com/2012/10/6/3463338/infield-fly-rule-controversy-braves-cardinals-wild-card

Wombats uit of thuis, altijd lastig

Het kaderuitje: dé reden om in een commissie te gaan, trainer of coach te worden of een andere randactiviteit te vervullen omtrent de Wombats. Dit jaar vond het kaderuitje plaats op 13 oktober en het was uiteraard tot op de dag zelf nog een mysterie wat we gingen doen.

Zaterdag 13 oktober was een typische herfstdag met veel regen en wind. Gelukkig heeft niemand zich door de weersvoorspellingen laten tegenhouden en stonden we met zo’n 25 man vol verwachting op het veld. Al vrij snel werd door de jongeman met een opvallende stick in zijn rugzak duidelijk dat we lacrosse gingen spelen.

 

De clinic werd gegeven door twee mannen van de Domstad Devils. Voor degenen die niet weten wat lacrosse precies is: google het maar even. Kort gezegd komt het neer op de bal overgooien met een soort tok op een stokje met als doel de bal in het doel krijgen.

 

We begonnen eerst met wat warming-up oefeningen en daarna mocht iedereen zijn eigen stick uitkiezen en oefenen met gooien en vangen. Je had de keuze uit een mannenstick en een vrouwenstick. De mannenstick heeft een soort vangnetje omdat bij mannenlacrosse het spel veel fysieker is en daardoor de bal sneller verloren gaat. Het vangnetje bij de vrouwenstick is veel kleiner. Al gauw bleek dat het gooien met de vrouwenstick over het algemeen makkelijker is, maar dat het vangen beter gaat met de mannenstick. Het vergt dus flink wat oefening voordat je het vangen en gooien onder de knie hebt.

 

Daarna gingen we oefenen met scoopen. Dit ging velen goed af aangezien het scoopen bij lacrosse vergelijkbaar is met scoopen bij softbal. Tevens werd er geoefend met cradelen ofwel het ‘wiegen’ van de bal in je netje om je tegenstander te kunnen ontwijken en tegelijkertijd de bal bij je te kunnen houden. Ten slotte ging we oefenen met op doel gooien, het uiteindelijke doel van lacrosse.

 

Na de koffiepauze werd er eerst nog geoefend op aanvalsmanoeuvres en verdedigingsstrategieën en daarna waren we klaar voor het echte werk: wedstrijden spelen! In het begin ging het nogal chaotisch en leek het meer op hockey dan op lacrosse. Ook werd er af en toe nogal lomp met de lacrossestick gezwaaid. Bij lacrosse mag je namelijk de bal uit iemand zijn netje slaan, maar als amateur gaat dit nogal eens fout. Dit resulteerde in flink wat klappen op elkaars handen en af en toe een tik tegen elkaars hoofd of lichaam. Toen werd besloten om vijf tegen vijf te gaan spelen, kwam er wat meer rust en structuur in het spel en werden mensen goed vrijgespeeld en werd er gescoord.

 

Al met al een erg leuke dag en een leuke sport om eens gespeeld te hebben!

 

Van het bestuur

Regen, kou, wind, mooie gekleurde blaadjes in de bomen, maar ook op het spoor… We kunnen het niet meer ontkennen. Het is nu echt officieel herfst. Veel teams hebben de laatste wedstrijden al gespeeld, maar sommige teams moeten nog in actie komen om de competitie af te sluiten. Daarna zullen alle Wombats een rustig plekje opzoeken voor de winterperiode. Het bestuur zal ook een iets rustigere periode tegemoet gaan.

 

De afgelopen weken zijn voor het bestuur drukke weken geweest. Soms verliep het soepel, maar we hebben flink wat brengen moeten beklimmen om onze doelen te bereiken.Het bestuur heeft haar best gedaan het familietoernooi te organiseren. Deze dag was een groot succes. Met zes ingeschreven familieteams, het schitterende weer en veel vlees voor de bbq, was het een mooie dag. Door de geringe opkomst van vrijwilligers en een beperkte bezetting vanuit het bestuur, bleek het een hele zware klus te zijn. De drie organisatoren (Barbara, Janneke en ikzelf) waren de dag erna gesloopt! Bij deze dus alvast een aankondiging: de organisatie voor het familietoernooi wordt voor volgend jaar veranderd. Deze komt deels te liggen bij de toernooicommissie en er zullen weer teams aangewezen worden.

 

Verder was er de introductietraining. Door het succes van de UIT (hulde aan de PRcie), waren in totaal 22 personen gekomen om kennis te maken met onze sport. Na een gezamenlijke warming-up, is Gerson aan de slag gegaan met de honkballers en hebben Willie en Herman de softballers aan het werk gezet. De avond werd afgesloten met een partijtje en een drankje in de kantine. In totaal zijn vijftien mensen van de introductietraining lid geworden voor de wintertraining.

 

En dat brengt ons bij de wintertraining. Voor dit bestuursjaar had ik mezelf een belangrijk doel voorgelegd. Namelijk géén zondagavonden meer voor de wintertraining! Een omschrijving van het proces: geduld, bloed, véél belminuten, nog meer e-mailtjes, zweet, onenigheid, frustratie, tranen en doorzettingsvermogen. Maar het resultaat mag er wezen. Deze winter trainen we op de maandagavond in sporthal Sportcampus, de Leidsche Rijn. Vanwege het aanbod van trainers en het beschikbare budget, vindt de training voor Wombats en wintertrainingsleden gelijktijdig plaats van 20.00 tot 22.00 uur. We hopen dat ook de opkomst onder de Wombats hoog is, zodat de nieuwe leden goed kennis kunnen maken met onze vereniging.

 

En nu staat er een rustigere periode voor het bestuur voor de deur. Naast het organiseren van het kaderuitje en de voorbereidingen van de ALV, zijn we ook bezig met de bezetting van het bestuur in 2013. Dit bestuursstukje is het eerste dat ik schrijf in de drie jaar dat ik in het bestuur zit, maar tevens ook mijn laatste. Vanaf 2013 neemt iemand anders mijn functie over. De afgelopen drukke weken bij het bestuur in combinatie met mijn nieuwe baan, hebben met enige regelmaat voor stressvolle nu-even-niet-momenten gezorgd. Die wil ik liever voorkomen in de toekomst en heb dus besloten het secretaris-stokje over te dragen.

 

Groeten, uw secretaris

 

Sanne

Wedstrijden & toernooien

28 september 2012 leek een heel gewone dag te worden. Er scheen een waterig herfstzonnetje, in Den Haag werd een kabinet geformeerd en om half 7 ’s avonds moest Dames 1 van de Wombats nog tegen de Zuidvogels. Door allerlei omstandigheden waren er maar zeven speelsters uit het vaste team beschikbaar, terwijl de opkomst de rest van het seizoen zo goed was geweest.

Gelukkig hadden we oud-Wombat Janneke bereid gevonden haar handschoen nog een keer af te stoffen, had Vivian haar oud-teamgenoot Noeka meegenomen en wilde Leonie Bank uit het derde haar naam wel even eer aandoen.

Hoewel we de uitwedstrijd verrassend met één punt verschil hadden gewonnen, waren de verwachtingen dus niet zo heel hoog. De Zuigvogels stonden immers bovenaan in de competitie en staan bekend om hun indrukwekkende slagkracht en sluwe spel.

 

Met een ontspannen ‘niets te verliezen’-gevoel begonnen we dus aan de wedstrijd. De eerste slagvrouw sloeg een honkslag, maar sneuvelde op het tweede honk door een strakke actie van eerste honkvrouw Elles. Dat dat het begin zou zijn van grootse daden, kon ze toen nog niet bevroeden. Uiteindelijk produceerde Zuidvogels in de eerste slagbeurt vier honkslagen, maar wisten ze hier niet uit te scoren. De ploeg uit Huizen dacht toen dan er nog niets aan de hand was, maar in de gelijkmakende slagbeurt lieten de Wombats zien dat ook zij kunnen slaan. Janneke vierde haar rentree meteen met een line drive langs drie en ook Vivian en Marthe wisten de bal lekker te raken, waardoor de Wombats met 2-0 voor kwamen.

De pitcher waar Zuidvogels normaal gesproken zo op kan rekenen, gooide in de derde inning drie keer vier wijd. Daarna werd ze gewisseld voor een juniore, waar de Wombats wel raad mee wisten. In een mooie rally scoorden ze vier keer, onder meer dankzij een verwoestende driehonkslag van Sophie.

 

Nu weten we dat Zuidvogels al behoorlijk kunnen zeiken als ze van je aan het winnen zijn, maar we hadden nog niet zo vaak Zuidvogels meegemaakt die tegen een achterstand aankeken. Scheidsrechter Stijn moest het ontgelden. De twee coaches, die waarschijnlijk al in een slechte bui waren omdat hun moeder een boterham met jam in plaats van fruithagel in hun broodtrommeltje had gestopt, betwistten elke beslissing. Dat liet hij niet over zijn kant gaan, en toen een van deze Bokito’s weer begon te mekkeren, stuurde hij hem resoluut de wedstrijd uit.

Hierdoor waren de Zuidvogels wel voldoende opgehitst om de volgende inning eindelijk de power aan slag te laten zien die we van ze gewend waren. Ze kwamen terug tot 6-4 met een paar lange klappen. Tijd voor coach Ingrid om even een time-out te vragen. ‘We laten ze niet langszij komen,’ drukte ze haar speelsters op het hart. ‘Dat gun ik ze écht niet.’ Dankzij een mooie nul vanuit het rechtsveld van invalster Noeka en vooral door fabuleus kiepwerk van Elles op het eerste honk wisten we toch de zesde innig uit te komen. Vervolgens scoorde de razendsnelle Vivian nog eens na een stootslag, en toen was het een kwestie van drie nullen maken. De Zuidvogels waren niet van plan het op te geven.

 

De eerste slagvrouw raakte de bal hard, maar op het laatste moment wist pitcher Marthe met haar backhand de honkslag ongedaan te maken. Even cool als ze de hele wedstrijd was geweest gooide ze haar rustig uit op één. De volgende slagvrouw ramde de bal weg voor een tweehonkslag. De spanning was natuurlijk hoog, maar de Wombats wisten dat ze sterk waren en een puntje konden lijden. Zo ver hoefde het echter niet te komen. De tweede nul viel door een actie 4-3 en toen besloot de dame die op twee stond pas te gaan lopen. Elles streepte de bal naar Sophie, die kon haar uittikken en de overwinning was een feit.

In polonaise gingen we over het veld, het ‘Lekkerrrrr, chop chop’ schalde en de vielen elkaar in de armen. ‘Dit was de wedstrijd van mijn leven,’ straalde Elles. ‘Ik ben intens gelukkig.’  Ook Ingrid kon haar geluk niet op. ‘Geweldig gespeeld, ik juich van binnen,’ zei ze bij de nabespreking. Dat juichende gevoel is ook een dag later nog niet weg. Want winnen is leuk, maar winnen van de Zaadvogels, dat is puur geluk.

 

Elja

Van de Phasredactie

Eindelijk is het zover… het containerschip dat Phas heet zette een ommekeer in ergens halverwege januari. Het plan was om voor het toernooi volledig online te gaan. Omdat een deel van redactie ambtenaar is, en de andere in de IT werkt, is het niet meer dan logisch dat het project 3 keer zo lang duurde als gepland.

 

Dus via de Phlats en trage onderhandelingen met snelle Joris is het gekomen: de digitale op de splinternieuwe website. Fons heeft zijn pijn van zich afgeschreven in een mooi grafschrift voor de oude Phas (zie hieronder), en we hebben de eerste stukjes al binnen.

 

Er moeten nog een paar kleinigheidjes worden geregeld: #vochtigeviltjes gaat ervoor zorgen dat al je bericht automatisch een vermelding hier krijgt. Voor degenen die niet bekend willen worden hebben we nog altijd ‘Meld Vochtige Viltjes Anoniem’ via phasredactie@gmail.com. Voor mooie foto’s, spontane stukjes en andere info is dat ook het adres.

 

Het gaat verder goed met de Wombats! De introtraining was geweldig druk bezocht, er is geen enkel team gedegradeerd en we gaan na vele jaren frustratie op een andere avond trainen dan die vermaledijde zondag. De winter ziet er zonnig uit.

 

We wensen jullie veel plezier met de laatste wedstrijden en hopen dat we jullie vaak op de Phas-site kunnen verblijden met mooie verhalen.

 

De redactie

 

Van de Phasredactie

Met grote verslagenheid en verdriet nemen wij afscheid van onze dierbare Phas. Het zal heel moeilijk worden om verder te moeten leven zonder deze trouwe metgezel. Na het overlijden van de papieren oerPhas was het al niet meer zoals het was. Natuurlijk moet je met je tijd meegaan, maar het echte Phasgevoel is toch een beetje weg. Lekker op de bank hangend met dat gele boekje in je knuisten geklemd, leest toch een stuk prettiger dan starend naar zo’n computerscherm waar je toch al een groot deel van de dag toe veroordeeld bent…

Zo, genoeg zelfmedelijden en over tot de orde van de dag. Een nieuwe dag een nieuw begin, na regen komt zonneschijn en meer van dat geleuter. We gaan natuurlijk de Phas niet begraven, we gaan niet de lay-out een beetje opfrissen, maar we gaan de Phas volledig, maar dan ook volledig op de schop gooien. Alle moderne multimedia technieken zullen in de strijd geworpen worden. Facebook en Twitter zullen antiek afsteken bij onze nieuwe super-Phas. Hij wordt kleurrijker, interactiever en zelfs actueler dan de Phlats. Als je de ePhas al digitaal vond, zul je versteld staan van de nieuwe Phas. De bits en bytes spatten er gewoon van af.

Jawel, uit de as van de oude Phas herrijst een volledig nieuwe Phas! Komt dat zien, komt dat horen, komt dat ruiken en komt dat voelen!